Gary Larson – Wiener dog art

A far side collection says the subtitle. Hadn’t read any Far Side since ages, so it was nice to see the extreme depths of Larson’s mind again.

The middle pages of this collection is dedicated to the history of the Dachshund in art, hence the title of the book. Laugh out loud funny at times.

Quote: “We know only that, somehow, this small, sausage-shaped dog with its shrill, high-pitched bark and sometimes neurotic behavior has touched something we recognize deep inside ourselves.” (p.49)

Number: 09-067
Title: Wiener dog art. A far side collection
Author: Gary Larson
Language: English US
Year: 1990
# Pages: 112 (13801)
Category: Cartoons
ISBN: 0-8362-1865-5

Harry Mulisch – De elementen

Dunnetje van de ongekroonde koning van de Nederlandstalige literatuur. Leuk voor tussendoor in de kerstvakantie.

De vorm valt als eerste op. Geschreven in de tweede persoon, niet echt gebruikelijk, daardoor opvallend. Het verhaal is niet bijzonder, maar leuk genoeg om door te lezen. Ergens halverwege het laatste hoofdstuk heb ik ineens door hoe het gaat eindigen. Van Mulisch verwacht ik dan de brille om een ander, beter eind te schrijven.

Helaas, het kwam niet. Ik kende het einde. Een wereldberoemd broodje aap verhaal, een vertaalde urban legend. En dat Mulisch dat dan als uitgangspunt kiest voor een novelle valt me gewoon van hem tegen.

Quote: “Zij is de vrouw van een van je grootste klanten, algemeen op een miljoen per week geschat, eigenaar van een farmaceutische multinational en nog een onbekend aantal andere ondernemingen, want de rijken zijn altijd nog rijker.” (blz. 35)

Nummer: 09-066
Titel: De elementen
Auteur: Harry Mulisch
Taal: Nederlands
Jaar: 1982
# Pagina’s: 96 (13689)
Categorie: Fictie
ISBN: 90-01-55592-6

Hard Gras 68. Geen knikker

Het titelverhaal is een stukje uit het nieuwe boek van Simon Kuper, geschreven in samenwerking met Stefan Szymanski. De simpele conclusie dat dure spitsen niet scoren is de titel van hun boek. Het blijkt zo te zijn.

Mijn favoriete verhaal is geschreven door Sanne Terlingen (familie van?) die in Ghana het lokale voetbal bestudeerde en als een goed chronologe daarover een prachtig stuk schreef.

Sneu voor Sulejmani overigens dat hij op deze voorkant staat. Wel terecht trouwens.

Quote: “Ik ga achter Martijn staan. We zijn allemaal begin twintig en de kans op nog een keer zo’n wedstrijdje tegen een Spaanse provincieclub in een redelijk vol stadion lijkt me te verwaarlozen.” (blz. 36)


Nummer: 09-065
Titel: Hard Gras 68. Geen knikker
Auteur: Diversen (o.a. David Peace, Bas Hakker, Thomas Rijman,
Wiep Idzenga en Raymond Cuijpers)
Taal: Nederlands
Jaar: 2009
# Pagina’s: 112 (13593)
Categorie: Sport (Voetbal)
ISBN: 978-90-468-0616-6

“Vanwege de gevoelige informatie in All-inclusive schrijft zij onder een pseudoniem.” Het staat achterop. Dus heet Suzanne eigenlijk geen Suzanne. Nu lijkt het me voor een goede journalist niet een zware uitdaging om er achter te komen wie Suzanne is. Tenslotte staat er dat ze in Barcelona woont, Spaans heeft gestudeerd en de enige gevoelige informatie die ze zou kunnen weten is van achter de schermen bij de hotels en touroperators. In dit geval doet ze wel een heel magere poging om haar bron te verbergen. Halverwege het boek gaat het ineens over TOI, een Duitse touroperator die ook nog diverse andere dingen doet. We kunnen er dus rustig vanuitgaan dat Suzanne die geen Suzanne heet als standplaatshostess voor Arke en/of Holland International aan een Spaanse costa heeft gewerkt.

De vraag is waarom Suzanne dit boek geschreven heeft. Nu durf ik ook wel te beweren dat ik meer informatie heb dan de doorsnee lezer. Al in 1992 kwam ik All-inclusive resorts tegen, in de Dominicaanse Republiek was dat toen al een groeiende bedrijfstak. Later heb ik ook nog voor Touroperators in diverse landen gezeten, ik denk niet dat ik overdrijf dat er voor mij geen nieuws in het boek stond.

Erger nog, hoe erg ik ook tegen het All-inclusive systeem ben (andere discussie), dit boek lijkt een vervelende afrekening van een gefrustreerde hostess die mee hoeft moeten doen aan wat zij zelf beschouwde als een ‘cover up’. Er gaan namelijk wel eens dingen mis op reis. Daarmee vertel ik niemand wat nieuws. Maar wanneer iemand te veel zuipt en dan gaat zwemmen, dan zou je wel eens kunnen verdrinken. Ik heb het zien gebeuren met Dominicanen tijdens hun vrije paasdagen. Omdat het drinken toevallig al vooraf betaald is, wil dat niet zeggen dat het de schuld van het hotel is, wanneer dat in een AI-resort gebeurt.

Net zoals er dingen mis kunnen gaan met kinderen. In mijn laatste winterseizoen in Oostenrijk viel er een leerling van een balkon, zo dronken was hij. Mijn collega die de groep begeleidde had een heel zware week. Maar noch zij, noch het hotel kon daar iets aan doen. Hij had zelf gedronken. Kleine kinderen verdrinken. Hoe erg dat ook is, hoe levensverwoestend voor de ouders, het gebeurt elk jaar. Ook daar kun je geen hotel de schuld van geven.

Dit boek kwam ik tegen op het forum van BookCrossing waar het werd ‘aangeprezen’ als extreem slecht. Ik heb geprobeerd om het zo open mogelijk te lezen, om het boek een kans te geven. Het duurde niet lang. Gekunstelde zinnen, rare gedachtekronkels, vreemde overgangen, het boek wilde maar niet vlotten. Op de voorkant staat ‘een jonge moeder ontdekt de schokkende waarheid over het all-inclusive systeem’. Dit kun je gerust misleidend noemen. Er is geen waarheid. Zeker niet in dit boek. Net zoals de betiteling ‘literaire thriller’ hier zeker niet klopt. Nu heb ik ook al eens eerder verteld dat een literaire thriller wat mij betreft een contradictio in terminis is (andere discussie), in dit geval is het geen van beide. Een thriller vereist namelijk enige spanning, in dit boek ontbreekt die door de krakkemikkige manier van schrijven, door de voorspelbare karakters en door het gebrek aan verhaal. Ook literair lijkt mij niet van toepassing. Daarvoor zou er toch enige diepgang moeten zitten in het verhaal, zouden er mooie taalkundige vondsten in kunnen zitten. Helaas, niets van dit alles.

Volgens mij is Vermeer het prototype van het oprukkende verschijnsel marketing in de boekenwereld. Na het succes van andere (aantrekkelijke) dames in het voornoemde bedachte genre, is elke uitgever op zoek naar een lekker wijf dat een spannend verhaal kan schrijven. Dat wil echter niet zeggen dat elk boek dat op die manier aan de man/vrouw gebracht wordt, het papier waard is waarop het is gedrukt.

Hoe fout het all-inclusive systeem in mijn ogen ook is, hoe sneu het ook is voor ouders die hun kind op welke manier dan ook verloren hebben, het laatste wat ik iemand zou aanraden is dit boek lezen. Helaas moet ook ik constateren, net als de lezers voor me, dat dit geen goed boek is.

Quote: “’Kijk,’ ging Sander verder. ‘Die reis naar Gambia was voor ons een tussendoortje. We wilden de zon opzoeken, en dan kom je in de winter algauw op dat soort plekken terecht. Ik bedoel, de Canarische eilanden en Florida kan ik zo langzamerhand wel uittekenen.’” (blz. 34)

Nummer: 09-064
Titel: All-inclusive
Auteur: Suzanne Vermeer
Taal: Nederlands
Jaar: 2006
# Pagina’s: 288 (13481)
Categorie: Fictie
ISBN: 978-90-229-9329-3

De Muur 26. Stol en Rütt

Deel 26 van de wielerverhalenbundel. Altijd leuk. Altijd weer nieuwe verrassende dingen. Altijd zonder twijfel van voor naar achter lezen. Het winnende verhaal van De Hard Gras-prijs van Frank Heinen staat in deze verzameling. Een prachtig verhaal van Nando Boers en Thijs Zonneveld samen ook. Interessante geschiedschrijving door Erik Brouwer (het titelverhaal over de zesdaagse van New York begin vorige eeuw), Leon de Kort (Zwarte Wout) en Robert Jan Friele (over de Argentijnse renner Jorge Batiz, vriend van Fausto Coppi).

En een prachtig verhaal over Fedor den Hertog, altijd goed voor een mooi verhaal. Nederlands meest onbegrepen renner volgens mij. De aankondigingen van De Muur on Tour, net als Hard Gras het theater in dus, zijn helaas overtrokken. Een Tour doe je in meer dan een stad. Ik weet zeker dat in het zuiden, maar ook in Twente en Friesland genoeg wielerliefhebbers zijn die graag een avondje sport in het theater willen zien.

Quote: “ Steegmans vroeg wie ik was.
Ik typte mijn naam.
Ben je een renner, vroeg hij.
Nee, typte ik, ik ben een van je grootste fans.
Dat was misschien wat overdreven, maar in principe ben ik fan van elke renner, dus helemaal onzin was het ook niet.
Ok, typte Steegmans.
Daarop wist ik niets meer terug te zeggen en mijn vriendschap met Gert Steegmans verwaterde sneller dan verwacht.” (blz. 54)

Nummer: 09-063
Titel: De Muur 26. Stol en Rütt
Auteur: Diversen (o.a. Erik Brouwer, Frank Heinen, Bert
Wagendorp, Miel Vanstreels en Jooop Holthausen)
Taal: Nederlands
Jaar: 2009
# Pagina’s: 128 (13193)
Categorie: Sport (Wielrennen)
ISBN: 978-90-204-0996-3

Maarten Biesheuvel – Een overtollig mens

Op de rommelmarkt kwam ik het boekenweekgeschenk van 1988 tegen. Korte verhalen, centraal thema triestheid, de nietigheid van de mens. Een thema dat volgens mij goed bij Biesheuvel past.

Het titelverhaal is erg goed. De overtollige mens in kwestie is Johan Knipperling, promovendus, maar niet zo sterk in menselijke relaties.

Door de triestheid van de verhalen zit niet alleen tragiek, maar ook humor verweven. Daardoor is het lezen van alle verhalen in dit boek geen enkele straf.

Quote: “Tegenwoordig op zijn werk heeft hij de aanhankelijkheid van de zwerfkatten die op het ziekenhuisterrein rondlopen. Hij geeft die beesten allemaal te eten.” (blz. 14/15)

Nummer: 09-062
Titel: Een overtollig mens
Auteur: Maarten Biesheuvel
Taal: Nederlands
Jaar: 1988
# Pagina’s: 94 (13065)
Categorie: Fictie
ISBN: 90-70066-66-1

Mickey Spillane – Bloody sunrise

Once upon a time, almost a quarter century ago, one of my classmates showed us a book by Spillane. Something special. When James Bond became interesting, the camera turned away. Other detectives seemed more human. Mike Hammer, the hero of many Spillane book, certainly was. Interesting stuff for teenagers.

Somehow, I really can’t remember when I bought the book, this book was still on my shelf. The hero is Tiger Mann, but the idea remains the same. Mann works for an agency without a name. More secret than the FBI and CIA. If the problems become really big, his agency saves the country.

Inbetween killing several guilty and innocent parties, Mann also manages to deal with several beautiful women, but inadvertently both police and secret services are after him. While saving the country he became the villain, how ungrateful can a country be?

Typical one dimensional cold war thriller. No need for a second layer, no need for a proper story, just action around a Soviet refugee.

Quote: “We’re pretty sure he’s been on some of the major blowups of world policy in the last few years and although nobody really knows him, he has access to almost anything through the Commie spy network. If we could break up that chain it would be a big job.” (p.115)

Number: 09-061
Title: Bloody sunrise
Author: Mickey Spillane
Language: English US
Year: 1965
# Pages: 157 (12971)
Category: Thriller
ISBN: n/a

Herman Brusselmans – Guggenheimer wast witter

Guggenheimer heeft genoeg van zijn televisiestation. Zijn broer mag daar mee verder gaan, zelf gooit hij zich op de reclamewereld. Zoals we van Brusselmans gewend zijn, is het absurde ver doorgedrongen in het verhaal. Van burgemeesters in bordelen, televisiepersoonlijkheden die geen werk hebben, via dienstmeisjes die een Prince moet kunnen schenken tot een zeisenfabriek die winst moest gaan draaien.

Deel twee uit de Guggenheimer trilogie. Deel 1 staat in de kast, volgens mij is deel 3 verboden, dus dat kon wel eens lastig worden. Waarschijnlijk te verkrijgen via fanatieke verzamelaars die woekerprijzen vragen. Zoals degene die minstens 150 euri wilde hebben voor het toneelstuk dat Brusselmans en Lanoye ooit samen geschreven hebben.

Quote: “…denk je nu écht dat Liefde ooit iets te maken heeft met geld? Ben je nu echt zo’n rotzak als ik al de hele tijd denk? Of is het alsnog mogelijk om in je – ver weg in de krochten van je kop verborgen – verstand te rammen dat de Liefde een fenomeen is dat op Zichzelf bestaat en dat nooit inmenging van laaghartige zaken als Geld of Wat Dan Ook Van Dien Aard zal duiden?” (Blz. 83)

Nummer: 09-060
Titel: Guggenheimer wast witter
Auteur: Herman Brusselmans
Taal: Nederlands (Vlaams)
Jaar: 1996
# Pagina’s: 256 (12814)
Categorie: Fictie
ISBN: 90-5713-400-4

All the best in 2010, enjoy new years eve and hope to 'see' each other often in the following LJ-year.

Mario Vargas Llosa – The feast of the goat

Vargas Llosa wrote many beautiful books, some of which I had read when I discovered this volume. A story about a country I learned to like a lot, that has been very important for me, written by an author I love to read. Try to find a better combination.

The goat in the title is Rafael Leonidas Trujillo, dictator in the Dominican Republic from 1930 ‘til 1961. His nickname likely stems from his many sexual escapades, preferably with (very) young girls.

Three storylines make up the novel. The story of the dictator himself, the daily business in and around the palace, in the local prisons, the parties, the girls, his staff and the politicians surrounding him. The second point of view in the book is a group of dissidents with a plan to kill the evil dictator. Their preparations and especially the last hours before the murder are well lit in this book.

Finally there is the story about Urania Cabral. Her father was a minister, she grew up surrounded by many people who never saw or didn’t want to see the evil schemes a country living under a dictator inevitably has. We follow her, years later, for the first time back in her native country after years in exile in the United States. This storyline is responsible for the title ‘novel’ on the cover of this book. She is the fictional character, it is because of her looking back in time that the reader gets to know what an animal the dictator actually is.

Vargas Llosa manages well to mingle the three story lines. He draws you in, bit by bit, which means that halfway into the book, you (the reader) must have an idea what will happen next, how it will all end, but mainly you’re so curious you want to continue reading. To me, that is a sign that a book must be well written, the author manages to drag you straight in.

Given my background, ten months in the Dominican Republic at the end of my study, this book is certainly recommended. A few aspects had my extra attention. The sisters Mirabal obviously appear in this novel. Any story about the resistance in Santo Domingo cannot ignore their role. In this book their role is small though, not more than a mere mention. Then again I had already read a children’s book while I lived there and later the brilliant ‘In the time of the butterflies’ by Julia Alvarez.

But the best supporting role to me has to be Joaquin Balaguer. Prime minister under dictator Trujillo, president after he died. Not only that. Over thirty years later, on my first entry into the country, he is back into power. Without any doubt he is the most important politician in the country during the last century. Not the dictator, but the man who lived to be a politician and was beyond ninety when he died, still in a support role for the current president, turned out to be the most historical figure in this book.

Vargas Llosa has written a beautiful book about a country that for many remains only known as a holiday destination. Somewhere in the Caribbean whit many luxury All Inclusive Resorts near fabulous beaches. Where everybody always seems to be optimistic, where life is always fun.

Unfortunately life wasn’t always fun, this book certainly proves that. Better than an ordinary history book, more catchy than a nivel, this book is recommended for anyone who likes to read about politics, who likes thrillers, good stories, true stories, history, basically anybody eager for a good book.

Quote: “When I see a beauty, a real woman, a woman who manages to get into your head, I don’t think about myself. I think of the Boss. Certainly, about him. Would he like to hold her on his arms, would he want to make love to her? I have never told this to anyone else. Not even to the Boss himself. But I’m sure he knows. He knows that he is my first thought, even when it gets to that area. And let me make one thing clear, I adore women, Agustin”

(p.298 Dutch translation, English version my own translation)

Number: 09-059
Title: Het feest van de bok (Orig.: La fiesta del chivo)
Author: Mario Vargas Llosa
Language: Dutch (Orig.: Spanish)
Year: 2001
# Pages: 446 (12558)
Category: Literature
ISBN: 90-290-7779-4

Much more via WikiPedia

Daniel Tammet – Born on a blue day (09-058)

I hardly remember where, but I’m sure I saw Tammet on television one day. I read about him in the paper later, when he had one week to learn Icelandic and was interviewed in that language at the end of it. He also wrote a book, so sometime later, when I bumped into the book online, I remembered his story and decided to buy the book.

The story of his life is quite interesting. Suffering from Asperger he has some extreme sides to day to day life. He thinks calculations are easy. All of them. When some extreme intelligent people start to lose the plot, he is still there. He is faster than most people using calculators. Apart from that, he has the ability to learn languages really quick. Finnish was one of the first languages he learned. I remember about half a dozen words in that language, enough to know that it’s a language I will never speak in my life, far too complicated for me, even though some people around me think I have talent for languages. Tammet has Savant Syndrome.

He is not good at everything. Simple day to day tasks that any normal person can do, will prove to be an enormous effort for him. Social contacts, things that are commonly known, thing people do automatically can be too complicated for the Savant.

Tammet has written an autobiography to tell the world about his life. About living with Asperger. About Rain Man, but beyond the movie. It certainly is interesting to read. On the other hand, given his natural need for structure, it is not a surprise that this book also needs a structure and dozens of examples, where sometimes the book could have done without half of those examples and certainly with a little bit more adventure instead of structure. I was glad the book didn’t last much longer than it did.

I was quite surprised how he coped with all the media attention. Earlier in his life he lost chess matches when winning, just because his opponent did something out of the box, causing him to lose all concentration. In the end of the book he was flown to the US to be on the David Letterman show on short notice, yet he goes and manages a decent interview. Tammet proves that social skills, not natural for anyone with Asperger, can be learned. I guess a great relief for many parents these days with children suffering from the disease.

Quote: “Having realised that the answer to the handshakes puzzle was a triangular number, I spotted a pattern that would help me to work out the solution.” (p.75)


Number: 09-058
Title: Born on a blue day
Author: Daniel Tammet
Language: English (UK)
Year: 2006
# Pages: 299 (12142)
Category: Autobiography
ISBN: 978-0-340-89975-5

 

Jan Mulder – Strafschopgebieden & reserves

Het verzameld sportwerk van Jan Mulder kwam begin deze eeuw uit in een aantal dikke bundels. Dit is deel 4 daarvan. Ik heb bewust een tijdje gewacht met het lezen ervan, vier van dit soort dikke pillen achter elkaar zou een overdosis Mulder betekenen. Dit terwijl ik niet de afkeer heb zoals sommige mensen die 1 keer per week op televisie al een overdosis vinden.

Strafschopgebieden & reserves bestaat uit een aantal boeken die Mulder schreef vlak na zijn carrière als actieve voetballer. In ‘Opmars der strafschopgebieden’ (oorspronkelijk verschenen in 1978) zijn columns verzameld die hij eind jaren zeventig schreef, bijna uitsluitend over voetbal. De romanticus zoals hij later bekend werd, vooral dankzij zijn rol als sidekick in diverse televisieprogramma’s, is al zichtbaar. De penalty mag omgedoopt worden in ‘Panenka’ als eerbetoon, Jaap Bax die namens de NCRV eerste een wedstrijd uit het zaterdagvoetbal becommentarieerde voordat de profs op tv kwamen, de beleving van de cupfinal in Engeland, overleden vrienden en bekenden, het gaat nooit om de uitslag, om de naam, maar altijd om het gevoel dat er bij hoort. Mulder bleek een talent.

‘De eeuwige reserve’(uit 1982) is het vervolg. Meer columns, meer mooie verhalen, weer vele momenten van ontroering, gezien door de ogen van de elegante aanvaller die hij in zijn hoofd dan nog is. Prachtig verhaal is zijn herinnering aan het WK van 1974. Deeluitmakend van de selectie van 24 was hij 1 van de 2 afvallers. Tijdens zijn vakantie in Egypte ziet hij het Nederlands team furore maken. Minder actueel, meer herinneringen. Zijn Groningse jeugd komt zo nu en dan naar boven. (“Pazzop jonges, dei laange van Veelerveen is ’n fiez-ônt!”). Het zou ook gezien kunnen worden als handleiding voor de onwetende liefhebber. Voorbeeldtitels: De afmaker, een oranjeklant, een positieve gast, een hele grote, een schoppertje, een laatbloeier, de kankerpit en nog veel meer van deze beschrijvingen.

Het derde boek in deze bundel is “Wereldtweekamp Schaken ‘85”. Beschouwingen van een buitenstaander over de tweede tweekamp tussen Karpov en Kasparov. Hier komt de observator in Mulder duidelijk naar boven. Op het oog onbelangrijke details blijken ineens bepalend te zijn voor winst en verlies, het spektakel om de schakers heen, de koude oorlog tijdens de officiële koude oorlog, een stukje geschiedschrijving.

Als bonus nog een verhaal over taal “Het vriendje van Jesper Olsen” (1984), over de taal van sportverslaggevers.

Prachtige bundel weer, Mulder is vooral goed als stukjesschrijver. Deze vierde bundeling is daar een mooi bewijs voor.

Quote: “Dagen vóór de historische Wembley-triomf van de famous Dutch had de Britse pers de toeschouwers het vooroordeel als een bezetene ingehamerd. Hun eigen spelers kregen een zo groot minderwaardigheidscomplex voor de voeten geschoven dat hun het zicht werd ontnomen, leek het wel tijdens de wedstrijd.” (Blz. 142)

Nummer: 09-057
Titel: Strafschopgebieden & Reserves
Auteur: Jan Mulder
Taal: Nederlands
Jaar: 2002
# Pagina’s: 387 (11843)
Categorie: Sport
ISBN: 90-6005-767-8

Peter van Straaten – Vader & Zoon tegen wil en dank

Drie had ik er al gelezen de laatste jaren. Houden vol (deel 7), Door dik en dun (deel 4) en Zetten door (deel 2).

De vierde (deel 3) werd me bijna in het schoot geworpen. Een rommelmarkt op het moment dat ik net in de trein een boek had uitgelezen. Ik moest wel even kijken. Deze editie had ik nog niet, kostte ook niet alles en op de terugweg bij het overstappen had ik ook deze uit. Blijft leuk. Nu maar eens een lijstje aanleggen van ontbrekende nummers, zodat ik geen dubbelen ga aanschaffen. Heb even gezocht, maar kwam geen lijstje tegen na het googlen. Moet er toch wel zijn?

Quote: “Natuurlijk! Dat is het verschil tussen ons! Ik krijg spijt van wat ik gedaan heb..Jij krijgt spijt van alles wat je niet gedaan hebt”. (Blz. onbekend)

Nummer: 09-056
Titel: Vader & Zoon tegen wil en dank
Auteur: Peter van Straaten
Taal: Nederlands
Jaar: 1972
# Pagina’s: 112 (11456)
Categorie: Strips
ISBN: 90-6012-177-5

Hard Gras 67 – Eerst de vrouw dan de bal (09-055)

66 nummers lang zo goed als geen woord over vrouwenvoetbal. Na het succes van het nationale damesvoetbalelftal afgelopen zomer kon men er ook bij Hard Gras niet meer om heen. Dames voetballen ook.

De verhalen in dit nummer moesten dus aansluiten bij het thema. Niet helemaal gelukt. Want het gaat toch weer regelmatig over spelersvrouwen. Je kent het type wel. Erg goed met een creditcard, iets minder goed in vragen die het lagere schoolniveau ontstijgen.

Jan Mulder over zijn Johanna. Nico Dijkshoorn schrijft een mooi toneelstuk over Truus en Willem, vele jaren later. Maar absoluut hoogtepunt is toch wel het verhaal Tinkerbell van Herman Koch.

Toch gaat het soms wel over damesvoetbal. Het verhaal van Eva Maria Staal over scheidsrechter Miranda met Gilles de la Tourette in Italië is ook erg leuk om te lezen. De foto’s van Natalia Toret zijn ook zeker een toegevoegde waarde, al is het alleen maar omdat de eeuwige spagaat van het damesvoetbal goed zichtbaar wordt. Geaccepteerd worden als gelijkwaardig, als sporter, maar tegelijkertijd toch weer het traditionele rolpatroon volgend, de mooie jongedame. De mooiste foto heeft als onderschrift: “Lugdunum dames 1 uit Leiden. Yvette verschoont zoon Joris tijdens de rust, terwijl Esther toekijkt.”

Ook bij P.F Thomése en Ronald Giphart gaat het toch weer over de vrouw als sekssymbool. Het damesvoetbal blijkt in dit nummer van Hard Gras nog een lange weg te gaan te hebben.

Quote: "’Godverdomme’, zei de voetballer toen hij de naam op het display van zijn mobieltje las. Zijn broek bevond zich op zijn enkels. Een vrouw met een landelijk bekend gezicht lag met haar hoofd in zijn schoot. Haar haar spreidde zich als een waaier uit over zijn ontblote bovenbenen. ‘Ik moet dit even aannemen, liefie,’ zei de voetballer tegen de vrouw." (blz. 29)


Nummer: 09-055
Titel: Hard Gras 67. Eerst de vrouw dan de bal
Auteur: Diversen (Janneke van der Horst, Eva Maria Staal, Natalia Toret, Anna Enquist, Theun de Winter, Jelte Soldij e.a.)
Taal: Nederlands
Jaar: 2009
# Pagina’s: 128 (11344)
Categorie: Sport (voetbal)
ISBN: 978-90-468-0615-9

I have been using Google Analytics for a couple of years now on my Dutch blog, I quite like it. It makes me curious about this LiveJournal. My first and dearest blogtype thingy. Yet I haven't got a clue if there are two readers a week or hundreds a day. It must be possible to use Google analytics on this site as well. Yet I haven't got a clue how. Where can I hide some HTML, apart from just posting it and having to repost it again every fortnight?