booshop

Louis Theroux – The call of the weird

 photo 16-030_zpskzoxdnw3.jpg

Louis Theroux – The call of the weird

Al jaren kijk ik met erg veel plezier naar Louis Theroux. Net als de generatie na mij is televisie een achterhaald concept geworden, maar voor hem maak ik graag een uitzondering. Veel afleveringen zag ik zelfs meerdere keren, eerst op de BBC, waarvoor hij ze maakt, later nog een keer op NPO3 of Canvas. Theroux heeft een neus voor docu-waardige onderwerpen. De meest vreemde figuren komen voorbij, zonder uitzondering denken ze het grootste gelijk van de wereld te hebben. Theroux slaagt er in om deze wereldvreemde types zo eerlijk mogelijk te portretteren, de conclusie is voor de kijker. Desgevraagd geeft hij wel zijn mening, zelfs al is die voor de geïnterviewde niet altijd even gewenst. Hij komt er mee weg.

Dit boek had ik al eens goedkoop besteld via Amazon, maar is ergens in de Noordzee gevallen. Ik kreeg overigens netjes mijn geld terug van de verkoper. Toen kwam ik het deze zomer tegen in de Ramsj. Gelukje dus.

Even was ik bang voor een slap aftreksel van zijn documentaires, een paar behind the scenes sfeerimpressies, maar dit boek is echt gemaakt als boek. Dat wil zeggen dat Louis terug reisde naar de Verenigde Staten waar hij meerdere hoofdpersonen uit zijn programma jaren later nog een keer opzocht. Het geeft zijn ware interesse goed weer.

Een aantal voormalige hoofdpersonen herinner ik me van de aflevering die hij ooit over ze maakte. Andere waren compleet nieuw voor me. Ike Turner die zichzelf nog steeds op gelijke voet met Elvis en Frank Sinatra zet was grappig. De pornoacteurs zielig. De paranormaalbegaafde samenzweringstheoriebedenkers moeilijk te volgen, maar daarom des te interessanter.

Theroux laat zien hoe vreemd de wereld kan zijn, maar mocht je een overdosis van deze figuren in je leven krijgen, dan gaat er iets mis, dan is de wereld kapot. Gelukkig weet je dat hij bewust de weirdo’s opzoekt, dat daar het verhaal ooit zat en nog steeds zit. Dat gegeven maakt het een paar genoeglijke uurtjes met dit boek.

Citaat: “Hayley would only allow me to continue interviewing her if I booked a party. I talked to Lance about it , mentioning that she’d set terms. ‘Oh, omly for today,’ he said. ‘Hayley is the essence of a manipulator. She plays, she grandstands, she titilates, and she’ll have a great deal of fun at your expense and mine, because she’s a very attractive, alluring, devillish little lady.’ “ (p.126)


Nummer: 16-030
Titel: The call of the weird
Auteur: Louis Theroux
Taal: Engels UK
Jaar: 2005
# Pagina’s: 292 (6790)
Categorie: Non-fictie
ISBN: 978-0-330-43570-3


Meer:
Goodreads
Wikipedia
NY Times
Twitter
Website
  • Current Music: Johnny Cash - That lucky old son (just rolls around)
Vicky Pollard

Torpedo 2

 photo 16-029_zps9cg1p5lv.jpg

Diversen – Torpedo 2

Net als deel 1 goedkoop bij de Slegte. Had er voordien nog niet van gehoord. En dan toch maar voor een paar euri ineens verhalen van Hofland, Snijders en Van Egmond. Het valt mee, zong Jeroen van Merwijk al eens prachtig.

Het verhaal van Peter Middendorp die moeite moet doen om Ferry Mingelen te spreken te krijgen is geweldig. Onderkoeld geschreven, tragikomisch, erg boeiend. Ook zat ik met naar onder gevallen kaak te lezen over Stan Schram. Frans van Lier schrijft een intrigerend portret over deze fascinerende vrijdenker. Ook het laatste verhaal raakte me. F. Starik, nooit van gehoord, schrijft een mooi, bijna lief, portret van zijn buren. Wie wonen er allemaal bij hem in het trapportaal en hoe ga je met elkaar om.

Het leukste van Torpedo is dus overduidelijk dat wanneer je schrijvers de vrije hand geeft er verhalen uit komen die nergens anders passen, maar zonder uitzondering lezenswaardig zijn. En een goede schrijver kan zelfs een onderwerp dat me totaal niet boeit interessant maken. A.L. Snijders bewijst dat in deze uitgave met zijn verhaal over een dierenpension.

Jammer dat Torpedo geen lang leven gegund werd.

Citaat: “Achteraf bezien, denk ik weleens, zou je de hele onderneming in Indonesië tussen 1945 en 1949 als één grote oorlogsmisdaad kunnen beschouwen. Een volk dat na vijf jaar bezetting, Jodenvervolging, plundering, hongerwinter, aan het herstel van de verwoestingen moet beginnen, gaat tegen de dringende waarschuwingen uit binnen- en buitenland een nieuwe oorlog aan.” (p.50)


Nummer: 16-029
Titel: Torpedo 2
Auteur: Diversen (Hans Münsterman, Peter Middendorp, Frans van Lier, H.J.A. Hofland, Tommy Wieringa, A.L.Snijders, Nico Dijkshoorn, Florence Tonk, Ron Kaal, Michel van Egmond, Mirna van Dijk, F.Starik)
Taal: Nederlands
Jaar: 2007
# Pagina’s: 160 (6498)
Categorie: Non-fictie
ISBN: 978-90-388-9045-6


Meer:
Torpedo 1
Website
Facebook
Twitter
  • Current Music: Meindert Talma - In de disco
Timmy

Marnix Rueb – Haagse Harry De mazzol!!

 photo 16-028_zpsaqyybceb.jpg

Marnix Rueb – Haagse Harry De mazzol!!

Fawlty Towers: 12 afleveringen. Young Ones: idem. The Office, twee series in het Verenigd Koninkrijk, jaren lang in de Verenigde Staten. Echte humor is schaars. Dus niet zoals FC Knudde en Doorzon eindeloos doorgaan, zelfs al is in de verste verte het niveau dat ooit gehaald werd niet meer te zien.

Haagse Harry was humor van de bovenste plank. Slechts een paar bundels. Marnix Rueb was kritisch, vond lang niet alles geschikt. Twee jaar geleden is hij overleden, nog geen zestig jaar oud.

Vier boeken waren er over Haagse Harry. Deel nul kwam alsnog uit. Vijf dus. Na het overlijden van Marnix, zijn broer Robert-Jan heeft de computer nog eens goed doorzocht. Vond een aantal niet eerder gepubliceerde strips, een aantal die nog niet eerder gebundeld waren en veel schetsen. Met wat achtergrondinformatie en wat losse cartoons is het al gauw een samenvatting, een oeuvrewerk.

Met veel plezier heb ik de verhalen gelezen, de laatste strips in mijn hoofd hardop gelezen, voor het laatst genoten van Haagse Harry. Vorig jaar kreeg hij een standbeeld, niet veel stripfiguren brengen het zo ver. Hoe een kankeraar met een grote bek, een matje en een peuk op de lip jong en oud voor zich kon winnen, arm en rijk kon verenigen, low brow en haute culture tegelijk kon zijn.

Citaat: “In de afgelopen tijd werd er vaak geopperd dat een andere tekenaar verder moest gaan werken met het typetje, maar dat is een zinloze exercitie. Als er al iemand in staat is om het poppetje én alles op de achtergrond perfect te tekenen, dan nog zal Harry nooit de intellectuele en subtiel humoristische gelaagdheid krijgen die Marnix erin kon leggen. Want niet Haagse Harry is uniek, maar zijn ‘geestelijk vader’ “ (p.25)


Nummer: 16-028
Titel: Haagse Harry De Mazzol!!
Auteur: Marnix Rueb
Taal: Nederlands (Haags)
Jaar: 2016
# Pagina’s: 144 (6338)
Categorie: Strips
ISBN: 978-94-9141-000-0


Meer:
Marnix Rueb (Wikipedia)
Standbeeld onthulling
Kreg ut zuah
Kompleit Baggah
  • Current Music: Rolling Stones - I just want to see his face
Picton, fjord

Charles Bukowski – Tales of ordinary madness

 photo 16-027_zpsqqjomioe.jpg

Charles Bukowski – Tales of ordinary madness

Een verzamelbundel van de beroemde schrijver. De godfather of lowlife literature wordt hij genoemd op de omslag. Ik las al eerder wat verhalen van hem. Dit is een verzameling van diverse korte verhalen die hij schreef tussen 1967 en 2008, al kwam het origineel uit in 1983, waarschijnlijk is dit een heruitgave.

Bij Bukowski heb ik altijd het idee dat het autobiografische verhalen zijn die iets leuker zijn opgeschreven om er literatuur van te maken. Sommige verhalen moeten gewoon gebeurd zijn, de absurditeit van het leven is meestal gekker dan de gekste fantasie. Als schrijver treed je ook wel eens op en Bukowski maakte daar meteen gebruik van om wat te proeven van de lokale scene.

Lowlife is misschien wel het beste woord om te omschrijven wat Bukowski doet. Drank, hoeren, drugs, gebruik de kernwoorden van zijn verhalen, van zijn leven als tags op internet en je krijgt een hoop extra hits.

Hij werd gevolgd door de FBI, velen hadden een hekel aan hem, zijn manier van leven werd niet als voorbeeld gezien. Maar zonder die levensstijl zou hij niet meer dan zestig boeken hebben geschreven.

Citaat: “Bukowski thought Mickey Mouse was a nazi; Bukowski made an ass out of himself at Barney’s Beanery; Bukowski made an ass out of himself at Shelly’s Manne-Hole; Bukowski is jealous of Ginsberg, Bukowski is jealous of the 1969 Cadillac, Bukowski can’t understand Rimbaud; Bukowski wipes his ass with brown hard toilet paper, Bukowski will be dead in 5 years, Bukowski hasn’t written a decent poem since 1963, Bukowski cried when Judy Garland … shot a man in Reno.” (p.141/142)

Nummer: 16-027
Titel: Tales of ordinary madness
Auteur: Charles Bukowski
Taal: Engels US
Jaar: 2009
# Pagina’s: 231 (6194)
Categorie: Fictie
ISBN: 978-0-7535-1387-3


Meer:
Wikipedia (boek)
Wikipedia (Bukowski)
Bukowski Quotes
Vrouwen
Postkantoor
  • Current Music: Radiohead - Be quiet and drive
Footy

Hard Gras 107

 photo 16-026_zpsve0bzfxb.jpg

Hard Gras 107

Natuurlijk staat Cruijff op de voorkant, wie anders? Soms heb je wat afstand nodig om een goed stuk te kunnen schrijven. David Winner is dan ook uitermate geschikt om een mooi verhaal over de legende te kunnen schrijven. Het lukt hem met vlag en wimpel. Ook meerdere lezerspostbrieven werden goed genoeg geacht om in deze uitgave gepubliceerd te worden.

Het verhaal van Carolina Trujillo lijkt elke uitgave meer op een dagboekaantekening. Dat is trouwens geen diskwalificatie. Nog twee verhalen en het woord voetbal komt niet eens meer voor in haar verhalen.

Hoogtepunt van deze uitgave is het stuk van Arthur van den Boogaard over (en met) de schrijver Peter Esterhazy. Erg interessant, originele denker, de link tussen Cruijff en literatuur is niet nieuw, maar wel mooi verwoord. Ook erg goed is de briefwisseling met Roy Verbroeke en Thijs de Boer. Terecht stelt het persbericht van Hard Gras dat dit verhaal vele biografieën overbodig maakt.

Citaat: “Iedereen wilde natuurlijk iets van me. Het is niet elke dag dat zo iemand als ik voor zo’n kleine club komt te spelen. Al is het voor Nederland natuurlijk wel weer een grote club. Ik had trouwens wel wat meer pers verwacht. Ze zullen het hier wel niet goed hebben aangekondigd die amateurs. En had je die vragen gehoord tijdens de persconferentie? Niemand begrijpt hoe het allemaal echt werkt in de voetballerij.” (p.111)



Nummer: 16-026
Titel: Hard Gras 107
Auteur: Diversen (David Winner, Erwin van de Pol, Carolina Trujillo, James Montague, Julien Althuisius, Frank Heinen, Arthur van den Boogaard, Thijs de Boer, Erik Brouwer)
Taal: Nederlands
Jaar: 2016
# Pagina’s: 143 (5963)
Categorie: Voetbal
ISBN: 978-90-263-3474-0


Meer:
106 105 104 103 102 101 100 99 98 97 96 95 94 93 92 91 90 89 88 87 86 85 84 83 82 81 80 79 78 77 76 75 74 73 72 71 70 69 68 67 66 65 64 63 62 61 60 59 58 57 56 55 54 53 52 51 50 49 48 47 46 45 44 43 42 41 40 39 38 37 36 35 34 33 31 30 29 28 27 26 25 24 23 22 21 20 1
  • Current Music: Smashing Pumpkins - If there is a god
Koala

Martin Walser – Tod eines Kritikers

 photo 16-025_zpsn4win8lc.jpg

Martin Walser – Tod eines Kritikers

Een van de mooiste programma’s op de Duitse televisie was jarenlang het boekenprogramma van Marcel Reich-Ranicki. Een uur, anderhalf uur praten over boeken, midden op de avond. Niet voor te stellen in Nederland, maar daarom des te mooier. De presentator was een oude Joodse criticus die de gave had om je naar de boekhandel doen rennen om het boek te kopen dat hij had aanbevolen. Tegelijkertijd kon hij een schrijver of zelfs hele groepen met de grond gelijk maken, zijn scherpe oordeel was gevreesd in heel Europa.

In 2002 verscheen dit boek, waarin de kritiker uit de titel overduidelijk was gebaseerd op Reich-Ranicki. Controverse bij onze oosterburen. Lof en hoon, kenmerk van een geslaagd boek. Het was zelfs een tijdje niet te verkrijgen, beter recept voor goede verkoop is er niet. Aangezien ik weinig goede Duitse jonge schrijvers heb gevonden in de jaren negentig toen ik toch regelmatig in Duitstalige landen vertoefde, was dit een boek dat op mijn verlanglijstje terecht kwam.

Pas jaren later herinnerde ik me dat ineens weer, toen ik het in de opruimingsbak tegenkwam. Maar aanschaffen is een ding, daadwerkelijk lezen was iets anders. Ik lees een, soms twee Duitse boeken per jaar. Dit jaar wilde ik het toch proberen. Het viel niet mee.

Snel begreep ik het plot, dat was niet zo moeilijk. Een schrijver kreeg een slechte recensie, toen even later de invloedrijke criticus Ehrl-König om het leven werd gebracht, was hij automatisch de logische verdachte. Vanuit veel verschillende oogpunten werd er gekeken naar de gebeurtenissen vlak voor de dood. Andere schrijvers, familieleden, televisiemensen, ze komen aan het woord.

Mijn Duits is best redelijk denk ik, maar dit boek ging toch grotendeels langs me heen. Ik lees de woorden, begrijp wat er staat, maar zie aan het eind van het hoofdstuk niet wat de relatie is tot de rest van het boek, de mening, de bedoeling. Dat is best jammer, want ik had best beter willen begrijpen waar de controverse nou eigenlijk vandaag kwam. Ik had graag willen mee discussiëren met anderen die het boek ook gelezen hebben. Het zal niet lukken. Ik heb het boek uitgelezen, ik begreep ongeveer waar het over ging, daar moet ik het bij laten. Jammer. Denk niet dat ik de vertaling, zo die al bestaat, alsnog zal lezen.

Citaat: “Auf dem Kühler von Ehrl-Königs Jaguar, der am nächsten Morgen immer noch vor der Villa des Verlegers stand, sei der berühmte gelbe Cashmere-Pullover, den der Kritiker in seiner Fernsehshow immer um seine Schultern geschlungen trage, gefunden worden. Von André Ehrl-König fehlte jede spur.” (p.10)


Nummer: 16-025
Titel: Tod eines Kritikers
Auteur: Martin Walser
Taal: Duits
Jaar: 2002
# Pagina’s: 219 (5820)
Categorie: Fictie
ISBN: 3-518-41378-3


Meer:
Martin Walser (wikipedia)
Tod eines Kritikers (wikipedia)
Perlentaucher (recensies)
Spiegel
Zelf lezen (PDF)
  • Current Music: Pixies - Levitate me
Passport

Ivo de Wijs & Theo Danes – Olympische verzen

 photo 16-024_zpsgcrgwyrn.jpg

Ivo de Wijs & Theo Danes – Olympische verzen

Theo blijkt de neef van Ivo de Wijs en ook nog eens tienkamper. Samen schreven ze dit boek vol. Door het volume is een poëziebundel bij mij per definitie een tussendoortje. Snel een paar bladzijden, twee of drie keer en het is uit. Soms zelfs in een keer.

Daarom is de kwaliteit niet per definitie minder, soms zelfs omgekeerd. Ik lees boeken van een paar honderd pagina’s die een stuk minder blijven hangen.

Vele sporten komen langs, de versjes zijn soms erg gevat, soms iets te voor de hand liggend.

Citaat:
“Ik zweer je dat ik wel eens lees
Van polsstokkers met hoogtevrees
Maar net zag ik iets ongehoords
Een schoonspringster met plankenkoorts!” (p.39)


Nummer: 16-024
Titel: Olympische verzen
Auteur: Ivo de Wijs & Theo Danes
Taal: Nederlands
Jaar: 2008
# Pagina’s: 72 (5601)
Categorie: Poëzie
ISBN: 978-90-388-9068-5


Meer:
Ivo de Wijs
Theo Danes

Meer sportpoëzie:
Huisdichter Cornelis – Garage West
Peter Visser – Sportgedigtjes van Sylvester Menthol jr
Miel Vanstreels – Rijmend de berg op
Miel Vanstreels – Godsheide
Daan de Ligt – Gedichten uit het ballenhok
Miel Vanstreels – Een bidon met Zen
Miel Vanstreels – Behoedzaam dansen op pedalen
  • Current Music: Les Negresses Vertes - Belle de Nuit
Fausto Coppi

De Muur 52 – De verleider

 photo 16-023_zpsr7xvgdq9.jpg

De Muur 52 – De verleider

De voorkant, het titelverhaal, gaat over Peter Sagan, de redder van de sport. Bert Wagendorp schrijft over zijn vriendin die ineens zijn geliefde sport kijkt, vanwege die ene jongeman uit Slowakije. De foto van Sagan is ook geen foto van een sporter, dit is een filmster, een idool. Graag voeg ik het compliment toe dat ik ook een fan ben, vanwege zijn eeuwige drang tot aanvallen.

Mooi stukje geschiedenis over de Tour de Trump, een koers door de VS georganiseerd door een latere presidentskandidaat. Frank Heinen schrijft een wielerwoordenboek, erg nuttig voor de leek die wel eens de VRT gebruikt om een koers te volgen.

Goede verhalen door Lidewey van Noord (Bruseghin), Pieter van der Meer (Helene Dutrieu) en Jeroen Wielaert (Huy).

Mooie uitgave weer van De Muur.

Citaat: “Juist treedt de Lente in. Eene nieuwe Lente, een nieuw geluid, zong destijds dichter Gorter. Voor ons is het ’t geluid der ronkende wielen, der snadderende fietsen over het krakende kiezel onder velobanden. Het is het zoete vooisje van het oude leven dat herkiemt met eeuwigjeugdigen lust… Het is de blijde hergeboorte van dien vroolijken, opmonterenden tijd van het openluchtspel.” (p.144)


Nummer: 16-023
Titel: De Muur 52 – De verleider
Auteur: Diversen (Bert Wagendorp, Maarten Kolsloot, Maxim Horssels, Frank Heinen, Wiep Idzenga, Willie Verhegge, Jeroen Wielaert, Herman Chevrolet, Lidewey van Noord, Edwin Winkels, Arthur van den Boogaard, Pieter van der Meer, Rik Vanwalleghem, Nando Boers)
Taal: Nederlands
Jaar: 2016
# Pagina’s: 160 (5529)
Categorie: Wielrennen
ISBN: 978-94-6231-019-3


Meer:
51 50 49 48 47 46 45 44 43 42 41 40 39 38 37 36 35 34 33 32 31 30 29 28 26 25 24 23 22 21 20 19 18 17 16 15 14 13 12 11 10 9 8 7 6 5 4 3 2 1 1 (2e x)
  • Current Music: World Party - Martha my dear
Fokke en Sukke

Pepijn Lanen – Sjeumig

 photo 16-022_zpsct13k5ad.jpg

Pepijn Lanen – Sjeumig

Eerlijk moet ik toegeven dat ik in de jaren tachtig en negentig altijd op de hoogte was van de nieuwste muziek, de beste bands. Deze eeuw is die fascinatie weggeëbd. De Jeugd van Tegenwoordig kende ik dus vooral van naam. Een enkel hitje zou ik ook nog wel herkennen. Pepijn Lanen zou ik herkennen omdat hij in de Nederlandse versie van NMTB (Doe Maar Normaal) meedeed. Als zo vaak niet in de buurt van het Engelse origineel en ik vond hem dan ook niet geschikt als vast panellid.

Maar toch ben ik dan nieuwsgierig als ik dit boek in handen krijg. Een band die het al een decennium, met succes, volhoudt, moet wel wat kunnen (alhoewel er in Volendam genoeg bewijs rondloopt dat die stelling niet altijd opgaat). Dus begon ik aan het eerste boek van Pepijn Lanen. Een verhalenbundel. Achttien verhalen.

Het leest lekker weg. Maar om nou te zeggen dat de verhalen wat los maakten, dan overdrijf ik. Er zitten leuke verhalen tussen. Maar meerdere keren heb ik het idee dat ik eerst op zoek moet naar wat hallucinerende middelen, wil het verhaal enige impact hebben. Mijn donkerbruine vermoeden is dan ook dat de heer Lanen niet geheel nuchter was op het moment dat hij de tekstverwerker opstartte. De meerdere keren terugkerende kabouters doen mij vermoeden dat hij liever de rest van zijn leven als negenjarige zou willen doorleven en dat de keuze voor een rapgroep daar ook het gevolg van is. Als rapper kun je negeren dat je eigenlijk oud wordt, kun je doen alsof je tien jaar jonger bent dan je daadwerkelijk bent. De reclame die dit jaar te zien was, is daarom des te grappiger. Zelfspot vind ik altijd lovenswaardig.

Toch heb ik ook bij een aantal verhalen een grote grijns op mijn gezicht gehad, de humor gevonden die me lag.

Het zal dus ook zeker aan mij liggen dat ik de helft van dit boek compleet langs me heen zag vliegen. Dat ik niet de diepere bedoeling heb gevonden. Maar of ik nog een poging doe om andere boeken van hem te lezen, durf ik op dit moment niet te zeggen.

Citaat: ““Ibiza keek opzij. Recht in het gelaat van de duivel. De duivel stond met een schep alle biljetten van tien euro weer uit de vuilniszakken rechtstreeks een vuurkorf in te scheppen. Het was de gloed hiervan die de vlammen in de mensen hun ogen deed dansen.” (p.87)


Nummer: 16-022
Titel: Sjeumig
Auteur: Pepijn Lanen
Taal: Nederlands
Jaar: 2013
# Pagina’s: 192 (5369)
Categorie: Fictie
ISBN: 978-90-4142-456-3


Meer:
Wikipedia
Twitter
TPO
Tzum
De Correspondent
8 Weekly
  • Current Music: Lambchop - Crackers
Drag

Mark Haddon – The curious incident of the dog in the night-time

 photo 16-021_zpsc5bei4vi.jpg

Mark Haddon – The curious incident of the dog in the night-time

Typisch zo’n boek dat je gelezen moet hebben, maar op de een of andere manier kwam het er nooit van. En tegen de tijd dat ik eindelijk begon, was ik er zo doorheen. Geweldig om te lezen dus. Het zou ook een kinderboek kunnen zijn, al zal er het een en ander langs de kinderziel heen gaan. Niet dat dat erg is. Christopher is vijftien en is hoofdpersoon en verteller van het verhaal dat begin met de vondst van de hond van de buren in de voortuin. Dood. Hij besluit dat hij gaat uitzoeken wie de hond vermoord heeft. O ja, Christopher heeft Asperger. Dat maakt het natuurlijk allemaal niet eenvoudiger.

Dat het boek begon met hoofdstuk 2 vond ik grappig. Het sloeg 4 over. Ook leuk. Pas veel later had ik door dat de hoofdstukken allen priemgetallen zijn. Nog later wordt dat ook uitgelegd. Zo zit er veel in dit boek dat op het eerste oog irrelevant of onbeduidend is. Maar tegelijkertijd is het gewoon een grappig verhaal, een whodunit maar dan anders. Een inzicht in het hoofd van iemand met Asperger.

Haddon schreef een prachtig boek, geregeld zat ik in mijn eentje te gniffelen. Vaak zat ik zijn raadsels op te lossen. Ik leerde een klein beetje over Asperger. Ik leerde hoe de wereld omging met hem. Het boek won vele prijzen. Ik begrijp dat.

Citaat: “I said that I wasn’t clever. I was just noticing how things were and that wasn’t clever. That was just being observant. Being clever was when you looked at how things were and used the evidence to work out something new. Like the universe expanding, or who committed a murder. Or if you see someone’s name and you give each letter a value from 1 to 26 (a = 1, b = 2 etc.) and you add the numbers up in your head and you find that it makes a prime number, like Jesus Christ (151), or Scooby Doo (113), or Sherlock Holmes (163), or Doctor Watson (167).” (p.32)


Nummer: 16-021
Titel: The curious incident of the dog in the night-time
Auteur: Mark Haddon
Taal: Engels (UK)
Jaar: 2003
# Pagina’s: 272 (5177)
Categorie: Fictie
ISBN: 978-0-099-45025-9


Meer:
Wikipedia
Goodreads
Zelf lezen
Movie trailer
  • Current Music: Rolling Stones - Tumbling dice