Picton, fjord

Thé Lau - Juliette


Thé Lau - Juliette

Sneu. Helaas het beste woord om te beschrijven dat Lau pas toen bekend werd dat hij terminaal was, de waardering kreeg die hem eigenlijk veel eerder had moeten toekomen. Eind jaren tachtig zag ik hem een aantal keer optreden met The Scene, een van de betere bands van dat moment. Veel verder dan de geijkte poppodia kwam hij niet. Hits scoorden ze nauwelijks. Toen ontdekte ik ook dat hij had meegespeeld met Bram en Freek, toen ik nog in de luiers liep. Zijn aankondiging was vaak ‘de helaas te vroeg overleden Thé Lau’. Profetie?

In 2013 werd bekend dat hij kanker had, zijn laatste optredens gaf hij in juni 2015.

Naast muziek en songteksten schreef Lau ook een aantal boeken. Tot mijn schaamte kwam ik daar ook pas veel later achter. Juliette is dus het eerste boek dat ik van hem las.

Een jongeman groeit op in een klein kunstenaarsdorp, vlak aan zee. Hij is een typische puber, lak aan de heersende moraal, maar een passie: tekenen. Hij kan het goed. Al snel wordt hij gevraagd om voor de regionale krant te werken. Samen met een oude verslaggever verhuist hij naar een grote landelijke krant.

Hij ontmoet er Juliette, een fotografe. Zij verandert zijn leven. Juliette is een sterke persoonlijkheid, die Robbie al snel in haar macht heeft. Ze komt en gaat, hij volgt als dat kan.

Mooi liefdesverhaal, coming of age roman, tijdsbeeld van de jaren zeventig. Drie in een, wat wil je nog meer.


Nummer: 17-043
Titel: Juliette
Auteur: Thé Lau
Taal: Nederlands
Jaar: 2014
# Pagina’s: 272 (10065)
Categorie: Fictie
ISBN: 978-90-4882-133-4


Meer:
Thé Lau
Wikipedia
Nu
Hebban
De Morgen
  • Current Music: World Party - It can be beautiful (sometimes)
Koala

Youp van ’t Hek – Ik schreeuwlelijk


Youp van ’t Hek – Ik schreeuwlelijk

Tientallen van deze boekjes moet hij ondertussen hebben geproduceerd. Duizenden columns schreef hij al. Vaak weet hij de juiste onderwerpen te kiezen, hij raakt de correcte snaar, strooit zout in wonden die wel wat zout kunnen gebruiken.

Ben ik fan? Neuh. Vind de columns wel leuk, lees ze de meeste zaterdagen, maar haak een enkele keer al voortijdig af. Iedereen kent Youp natuurlijk. Sinds zijn doorbraak naar het grote publiek, volgens mij oudejaarsconference 1989, heeft hij niet iets wezenlijks nieuws gedaan. Zijn mening is wel bekend. Na de eerste alinea kun je wel zien waar het heengaat, hij verrast niet vaak meer.

Dus is een boekje als dit, twee decennia later, vooral leuk vanwege de onderwerpen, het tijdsbeeld. Bijzonder om te lezen wat er destijds speelde.

Citaat: “Een cabaretier moet zout in de wonde wrijven, citroen in de ogen spuiten en iedereen een beetje wakker schudden en vooral wakker houden. En een cabaretier moet zichzelf zeker niet serieus gaan nemen en over het kleine kunstje hoeft absoluut geen blad te worden uitgebracht. Dan wordt het namelijk een beetje sneu!” (p.76)


Nummer: 17-042
Titel: Ik schreeuwlelijk
Auteur: Youp van ‘t Hek
Taal: Nederlands
Jaar: 1995
# Pagina’s: 127 (9793)
Categorie: Columns
ISBN: 90-6005-384-2


Meer:
Nederland volgens Youp
Het platte land
166 x Youp
  • Current Music: Radiohead - We suck young blood (Your time is up)
Fausto Coppi

De Muur 57


De Muur 57

De reconstructie van deze aflevering: Waarom Hennie Kuiper de Tour van 1978 niet won. Daarna legt Frank Heinen even uit waarom Romain Bardet de Tour niet zal winnen, zelfs al wint hij hem ooit wel. Een voorpublicatie uit het nieuwe boek van Martin Bons over sprinten, na dalen en klimmen zijn nieuwe obsessie.

Guimard wordt geportretteerd door Jeroen Wielaert, in mooie bewoordingen natuurlijk. Eindelijk een keer een verhaal van Smeets, over drie Duitsers die ooit het geel hebben gedragen.

Voor mooie tragische verhalen moeten we toch dieper de geschiedenis in. Gelukkig is er dan Erik Brouwer. Het banale einde van Henri Pelissier, heet het verhaal waarin we lezen over de moord op de wielerheld door zijn eigen maîtresse. Ook in deze uitgave het verhaal van Nederlands onbekendste winnaar van een Touretappe, Cees van Espen.

Ook al lees ik graag Hard Gras, wielrennen is toch de meest literaire aller sporten.

Citaat: “Toen hij langsliep, hield hij even in en gaf mij als enige zo’n foto. Ik weet nog niet waarom. We hadden zo’n acht keer tegenover elkaar gezeten of gestaan met camera en microfoon en ik vond hem nooit vervelend, aanmatigend of hautain. Meer een typisch kind van de oude DDR. Star, grauw, bijna bot. Hij deed me denken aan een buitenwijk van Dresden, zijn spijkerbroeken waren van droeve kwaliteit.” (p.99)



Nummer: 17-041
Titel: De Muur 57
Auteur: Diversen (Bert Wagendorp, Wiep Idzenga, Niek Pas, Frank Heinen, Martin Bons, Joost-Jan Kool, Jeroen Wielaert, Mart Smeets, Erik Brouwer, Pieter Cramer & Wim Sanders, Peter Ouwerkerk, Willie Verhegge en Nando Boers)
Taal: Nederlands
Jaar: 2017
# Pagina’s: 144 (9666)
Categorie: Wielrennen
ISBN: 978-94-623-1027-8


Meer Muur:
55 54 53 52 51 50 49 48 47 46 45 44 43 42 41 40 39 38 37 36 35 34 33 32 31 30 29 28 26 25 24 23 22 21 20 19 18 17 16 15 14 13 12 11 10 9 8 7 6 5 4 3 2 1 1 (2e x)
  • Current Music: U2 - The troubles
Passport

Thomas Acda – Onderweg met roadie


Thomas Acda – Onderweg met roadie

Zonder twijfel was hij de meest sympathieke acteur in All Stars. Ook als zanger was hij sympathiek, al vond ik Acda en de Munnik, wetende dat ik de uitzondering ben, leuker als cabaretiers dan als zanger. Het cabaret duo dat ik ontdekte op de uitmarkt, voor hun eerste tournee. Helaas bleek al snel dat ze meer succes hadden als zangers. De acteur Acda speelt in de meeste rollen vooral een variant op zichzelf. Een beetje sullig, dat uitvergroten en daar dan mee scoren. Niets mis mee.

Zijn debuutroman gaat over een zanger die lang onderdeel was van een populair duo. Een duo dat zich door flink te bluffen op de kaart had gezet, waardoor hij eigenlijk nog moest leren een instrument goed te spelen, terwijl de eerste optredens al gepland stonden. Op een dag komt er een eind aan het duo, zijn partner wil wat anders. Hij voelde zich verlaten, voor het blok gezet. Vlucht naar Amerika om daar een mooie road trip te maken.

Het is onmogelijk deze roman anders te lezen dan een autobiografisch verwerkingstraject. Ongetwijfeld zullen er dingen zijn verzonnen, natuurlijk, zo veel dingen die tijdens een trip gebeurden, dat zou wel heel vreemd zijn. Een zanger met een midlife crisis, afkickend van de coke, zijn leven in puin, het is wel een heel mooi gegeven voor een verhaal.

En daar zit dan de crux. Het verhaal boeit niet echt. Er gebeurt genoeg, ik kom genoeg mooie zinnen tegen, het nodigt ook wel uit om verder te lezen, maar tegelijkertijd is het te voorspelbaar. Er moet een geintje in. Een sneer. Weer een vreemde kronkel in het verhaal. Hoe kan ik Art Garfunkel nog verwerken in het boek? Het is niet geloofwaardig genoeg, het is niet scherp.

De Acda die in ‘Dit was het nieuws’ uitblonk, die vele mooie rollen speelde als acteur, is geen romanschrijver. Of nog niet, want schrijven kan hij best. Daarmee wordt dit boek automatisch een eerste poging of een mislukt experiment, de tijd zal het leren.

Citaat: ““Sindsdien doe ik telkens alles wat ik niet wil doen. Geen idee waarom. Alsof ik geen controle meer heb, het niet meer voor het zeggen heb in mijn eigen hoofd. Ik nam bijvoorbeeld een lijntje. Nog geen drie maanden geleden het eerste en sindsdien elke dag.” (p.61/62)


Nummer: 17-040
Titel: Onderweg met roadie
Auteur: Thomas Acda
Taal: Nederlands
Jaar: 2016
# Pagina’s: 208 (9522)
Categorie: Reizen
ISBN: 978-90-4883-408-2


Meer:
Scholieren.com
Hebban
Postscriptum
Miranda leest
Nu
  • Current Music: Kyteman Orchestra - Truth or dare
cycling

Martin Bons – De kunst van het dalen


Martin Bons – De kunst van het dalen

Dankzij de VakantieBieb-app op mijn telefoon. Tussendoor, elke keer een paar schermpjes. Uit na een paar weken.

Bons vroeg zich af of hij kon leren dalen. Amateurwielrenner, zoals zo vele, met bewondering voor de professionals die er goed in zijn. Bons deed research, boeken, kranten, videobeelden. Sprak experts en mensen die er vlak bij stonden.

Interessant? Mwoah. Best grappig om sommige anekdotes te lezen. Altijd interessant om goede wielrenners aan het woord te laten. Maar het maakt geen volledig boek. Een goede conclusie, eindresultaat van zijn studie, is er niet. Je weet iets meer over. Daar blijft het bij. Wielerboek voor de fanatieke wielerboekenlezer dus. Voor de rest: overslaan.

Citaat: “Hushovd heeft als hoogste snelheid 112 kilometer per uur. De cameraman die de afdaling filmde, zei later op de Franse televisie dat hij nog nooit zoiets had meegemaakt. Lionel Marie, de ploegleider van de Noor, bekende dat hij in elke bocht zijn zenuwen nauwelijks de baas was. En wat zei Hushovd na afloop? ‘I didn’t take any too large risks.’ Tijdens de afdaling had hij aan zijn dochtertje Isabel gedacht en besloten dat het geen enkele zijn had om tot het uiterste te gaan.” (p.21)


Nummer: 17-039
Titel: De kunst van het dalen
Auteur: Martin Bons
Taal: Nederlands
Jaar: 2015
# Pagina’s: 224 (9314)
Categorie: Wielrennen
ISBN: 978-94-0040-160-0


Meer:
De kunst van het dalen (Website)
Het is koers
Cycling story
Goodreads
  • Current Music: Hooverphonic- This strange effect
Fokke en Sukke

Friso Veltkamp – Vonk


Friso Veltkamp – Vonk

Ooit in mijn eerste jaar voor de klas, een jaar waarin je maar wat doet en kijkt of het vak bij je past, maar meer nog wordt er door je leerlingen bekeken of het bij je past, had ik een tweetal in de klas waar je wat vreemd tegenaan keek. Punk was al twintig jaar oud, dus retropunk kwam het dichtst in de buurt. Mijn referentiekader was niet groot genoeg om alle leerlingen te begrijpen, maar een oude (letterlijk en figuurlijk) collega opende mijn ogen. “Geweldig toch, die twee zijn lekker op zoek naar hun eigen identiteit”, hoor ik haar nog zeggen. Ze had gelijk. Sta open en het komt goed. Sindsdien een belangrijke les bij elke klas die lastig is, bij elke leerling waar je eerst niet weet wat je er mee kunt.

Het tweetal bleek hun tijd vooruit. Het branden van een CD was voor mij nog onbekend. Voor hun een bijbaantje. Al snel was ik vaste klant. Elke week twee titels, zij leverden zelfs de meest onbekende titels en ik gaf een deel van mijn salaris daar graag aan uit. In de tussentijd leerden ze ook nog wel wat. Een van het tweetal kwam ik een paar jaar geleden ineens tegen als collega, de ander bleek begin dit jaar een boek te hebben uitgebracht.

Geen twijfel, dat boek wilde ik hebben. Lezen. “Vonk is een tocht door de wereld van Tinder”, staat op de achterflap. Een onderwerp waar ik niet echt iets van af weet, interessant om te lezen dus. Op naar de website, geld overmaken en voor de dag voorbij was lag er al een gesigneerde versie in mijn brievenbus. Ik was gewoon thuis. Nummer 65 was ik. Leuk.

Toen moest ik het boek nog lezen. Ondertussen was Friso erg actief op social media. Alles waar ik niet aan had gedacht toen ik zelf een jaar ervoor mijn reisverhalen probeerde te slijten, deed hij gewoon. Hij haalde de krant. Zijn boek lag bij Broekhuis. Hij ging voor de tweede druk.

In het vliegtuig op weg naar wat stagebezoeken begon ik. Overstappen, geen probleem. Het las als een trein. Een dag later had ik het uit. Toen moest ik een oordeel vormen. Lastig. Ik ben niet onbevooroordeeld. Maar ik herken wel de amateurschrijver, ik ben er zelf een. Ik zie de fouten terugkomen die ik zelf ook maak(te). Taalfouten. Meer dan een docent kan zien. Een goede redacteur had er veel uit kunnen filteren. Maar ze stoorden me. Zo veel dat ik het verhaal ondergeschikt maakte aan de vorm. Ik kon het opzij zetten. Toen las ik een schelmenroman. Jan Cremer maar dan vijftig jaar later. Een roman over Tinder, maar stiekem eigenlijk een verkapte liefdesgeschiedenis. Niets mis mee, de mooiste literatuur gaat over verloren liefdes, misschien is het wel geen toeval dat net als Tolstoj de tragische liefde over Anna gaat. En dus gaat dit boek over haar. Niet over Linda, niet over Nora, niet over Manon. Het is Anna.

En Anna’s verhaal begint leuk. De eerste date meteen op bezoek bij de familie. Met kerst. Het sterke gegeven zorgt ervoor dat de helft van het boek al meteen de moeite waard is. Dit is 2017, je spreekt via Tinder af, het lijkt een geintje en voor je het weet zit je tegen de potentiele schoonfamilie te liegen over je gezamenlijke plannen die je a la minute bedenkt. En even later zit je in het vliegtuig, omdat de tickets je geschonken worden.

Friso Veltkamp heeft een leuk boek geschreven waar genoeg op aan te merken is. Het einde is niet het sterkste deel. Het voetbaldeel is verrassend voor mij, want twintig jaar geleden waren het andere leerlingen waarmee ik over voetbal sprak. Met Friso ging het over muziek, zoals het een gedeeltelijk autobiografisch boek betaamt, heeft hij meerdere goede artiesten in het verhaal weten te verwerken. Hidden messages. Onderhuidse beïnvloeding. (zijgedachte: Waarom staan de Tindersticks er niet in? Te voordehandliggend?)

Met veel plezier las ik het boek uit. Met net zo veel plezier beveel ik het aan. Leuk in de schoen of onder de boom. En stiekem geef ik de tip om voor boek twee iets meer tijd te nemen. Iets meer schematisch te gaan werken en iets minder te vertrouwen op ‘de flow’. Een extra redacteur zoeken. Niet alleen voor de inhoud, maar zeker voor de taal. Dat gezegd hebbende: ik heb bestsellers gelezen die zowel stilistisch als taalkundig minder waren.

Citaat: “Waren dat mijn vingers die dat zojuist hadden getypt? Heb ik een conflict gemist in mijn neurotransmitters? Ik keek naar het scherm. Nog geen antwoord. Hoe weet je eigenlijk of iemand je terug appt? Krijg je daar een bericht van? Zoiets als: gefeliciteerd, iemand die je nooit hebt gezien maar alleen door jouw neukwenskeuring is gekomen heeft besloten je vijf procent minder kansloos te laten voelen.”(p.20)

Nummer: 17-038
Titel: Vonk
Auteur: Friso Veltkamp
Taal: Nederlands
Jaar: 2017
# Pagina’s: 245 (9090)
Categorie: Fictie
ISBN: 978-94-6323-096-4


Meer:
Friso Veltkamp
Tubantia
Twitter
Goodreads
  • Current Music: Hooverphonic - Lung
Fokke en Sukke

Rick de Leeuw & Erik Jan Harmens – Echte mannen scheiden niet


Rick de Leeuw & Erik Jan Harmens – Echte mannen scheiden niet

Als fanatiek Kecks-fan, heb ik jaren alle boeken gekocht die voormalig zanger Rick de Leeuw produceerde. Optreden zag ik hem niet meer, ik had de indruk dat hij in Vlaanderen niet alleen meer gewaardeerd werd dan in zijn vaderland, maar ook dat hij er zich meer thuis voelde.

Dat terwijl zijn columns leuk waren om te lezen, zelfs zijn poëzie vond ik de moeite waard.

En toen droogde de stroom op. De laatste jaren is hij wel eens in De Muur verschenen, hij mocht meedoen met de Willibrord sessies. Leuk. Maar schrijven? Zelden. Toen kwam ik deze bundeling tegen. Samen met ene Harmens, die ik niet ken, geschreven.

Het thema wordt snel duidelijk. Scheiding. Blijkbaar een onderwerp waar beide heren iets over te melden hebben. Ik niet. Het is dus ook best lastig om me in te leven. De teksten zouden songteksten kunnen zijn, maar ik hoor er de muziek niet bij, zoals het Huub van der Lubbe wel lukte in zijn boeken.

Het zal dus wel aan mij liggen dat ik me wel door de 48 bladzijden heb heen geworsteld, maar dat het me weinig deed. Geen glimlach, geen traan. Geen emotie, gewoon niet geraakt. Het voordeel van poëzie is dat het nooit verloren tijd is. Je bent geen weken aan het lezen zoals een slechte roman om vlak voor het eind het plot reeds te zien en te concluderen dat stoppen geen zin meer heeft, maar dat het wel verloren tijd was.

Citaat: “Ik schreef veertig kutsonnetten / die gedist werden door bejaarde muppets in hun loge / toen pimpte ik ze tot ‘watten in mist’ / Men groef mij op, trok me uit mijn kist / en bracht de vsb-poëzieprijs rectaal bij me in / maar ik lag daar nog, prevelend in mijn wak / het vlees is zwak, het vlees is zwak” (p.28)


Nummer: 17-037
Titel: Echte mannen scheiden niet
Auteur: Rick de Leeuw & Erik Jan Harmens
Taal: Nederlands
Jaar: 2012
# Pagina’s: 48 (8845)
Categorie: Poëzie
ISBN: 978-90-488-1280-6


Meer:
Halverwege
De laatste held
Planeet jeugd
Comeback!
Fausto Coppi

Bert Wagendorp & JW Roy – Lance. The rise & fall in 14 songs


Bert Wagendorp & JW Roy – Lance. The rise & fall in 14 songs

Het eerste deel van de Sint Willebrord Sessies was geweldig. Veertien geweldige wielerliederen, prachtige teksten, goede artiesten en klassiekers als ‘Het leven is een kermiskoers’, ‘Niemand kan het winnen van de tijd’ en ‘Kampioenen’. Voor deel twee bedachten Bert Wagendorp en JW Roy een thema. Het leven van Lance Armstrong als rock-opera levert veertien nieuwe nummers op en buiten een prachtige CD ook een schitterend boek.

Veertien nummers, elk nummer een andere artiest, JW Roy als constante factor, veertien hoofdstukken, het boek is een aanwinst op de plank wielerboeken. Blij ben ik dat ik de gesigneerde en genummerde eerste editie wist te bemachtigen, nummer 232 is mijn exemplaar.

Het mooie is dat het verhaal een waarheidsgetrouw, maar poëtisch weergegeven levensverhaal is. Het is geen ode aan de wielerheld, geen veroordeling van de valsspeler. Beide aspecten zijn aanwezig, maar het geheel is genuanceerder, Armstrong is niet met een enkel label te vangen, al zouden velen dat willen. De grootse vergelijking wordt niet geschuwd. Faust, Icarus, ze komen niet ten onrechte voorbij.

Teksten van Wagendorp, kan niet missen. JW Roy maakt passende muziek, ook altijd goed. Goede gasten, Rick de Leeuw, Alex Roeka en Peter Winnen, allemaal liefhebbers, het is geen wonder dat dit project buitengewoon werd. Helaas werd het live slechts een enkele keer uitgevoerd en dan ook nog eens helemaal aan de andere kant van het land. En dat mijn CD wat haperingen vertoont, ach, via Spotify kan ik alles luisteren wanneer ik wil.

Prachtig boek, prachtige CD, ik kom superlatieven te kort. Van zijn wereldtitel in 1993 tot het afpakken van zijn zeven tourzeges, dit boek is de beste samenvatting, beter dan andere boeken over hem, zeker een stuk beter dan zijn eigen boeken die ondertussen al naar de fictie-afdeling van de betere boekhandels is verdwenen.

Citaat: “Dat doping hem aan zeven Tourzeges hielp, is een hardnekkig misverstand. Er was in het peloton niemand die harder trainde dan de Texaan, er was niemand anders met zijn bijna ziekelijke overwinningsdrang, er was geen andere kopman die zo planmatig te werk ging en die zo nauwgezet zijn medestanders uitzocht, in Lance’ geval met name ploegleider Johan Bruyneel.”(p.14)

Nummer: 17-036
Titel: Lance. The rise & fall in 14 songs
Auteur: Bert Wagendorp e.a.
Taal: Nederlands/Engels
Jaar: 2017
# Pagina’s: 144 (8797)
Categorie: Wielrennen
ISBN: 978-94-6231-030-8


Meer Willebrord:
Uitgeverij De Muur
NRC (recensie)
Interview met Wagendorp en Roy

Meer Lance op gerbie.nl:
Net om Lance Armstrong sluit
Door de pijngrens
Tour de Lance
Wat gaat Lance vertellen
De Lance factor
Gepakt

Meer Bert Wagendorp:
De dubbele schaar
De proloog
Ventoux
Het Nieuwste Schavot
Een zaterdagmiddag
Masser Brock
Ant

Remco Campert & Jan Mulder – CaMu 1997

Remco Campert & Jan Mulder – CaMu 1997

Net als bij Fokke & Sukke zou ik het mooi vinden om alle CaMu’s in mijn kast te hebben staan. Helaas zijn nog niet alle boeken in mijn bezit en zijn ze in de reguliere boekhandel niet meer verkrijgbaar. Langer geleden, minder gedrukt, iets duurder. Toch waren de heren Campert en Mulder jarenlang het eerste wat menigeen las ’s ochtends. Volkskrant uit de bus halen, koffie erbij, voorpagina, in het hoekje een korte column van een van de twee. Campert iets verhalender vaak, Mulder iets activistischer.

Het tijdsbeeld wordt geweldig gevangen in deze bundelingen. Slechts twintig jaar, maar de jeugd vindt dat een hele tijd, hun hele leven. Wanneer ze deze columns lezen zullen ze denken dat het de steentijd is. Het jaar dat er nog een Elfstedentocht werd georganiseerd. Het jaar dat een mobiele telefoon op straat nog iets bijzonders was. Namen van politici die reeds lang vergeten zijn. Juist daarom is het mooi dat deze boeken bestaan. Ik zoek er nog een paar. Mocht je er een weten te liggen, laat het me weten.

En wat zou het niet mooi zijn wanneer Campert en Mulder eens een jaartje een comeback zouden maken. Grunberg een jaartje verlof gunnen. Ik blijf dromen.


Citaat: “Donna, met mij… Kan ik even langskomen? Ik verlang ontzettend naar je. Ik heb zin om je hele goddelijke lijf af te likken en dan… Nee mevrouw, ik heb het niet tegen u… Wat? Nee, een of ander mens dat langs me liep. Dat is het beroerde van op straat telefoneren. Je hebt geen privacy meer.” (p.150)

Nummer: 17-035
Titel: CaMu 1997
Auteur: Remco Campert & Jan Mulder
Taal: Nederlands
Jaar: 1998
# Pagina’s: 312 (8653)
Categorie: Columns
ISBN: 90-234-3733-0



Meer CaMu:
1996
1998
2000
2002
Footy

Hard Gras 114 – Speciaal Spanje nummer


Hard Gras 114 – Speciaal Spanje nummer

Spanje is een mooi land. Daarbij zijn ze het beste voetballand in het afgelopen decennium. Een special van HG dus. Wel grappig dus dat het eerste verhaal gaat over een Braziliaan (Roberto Carlos), het tweede over een Argentijn (Sampaoli), waarna Sierd de Vos wordt geportretteerd door Marcel van Roosmalen.

Dan zijn het twee buitenlanders die in Spanje wonen die een prachtig verhaal schrijven. Zowel Edwin Winkels als Jimmy Burns maken hun reputatie waar. Van den Boogaard zorgde voor een nieuw boek op mijn verlanglijst. De biografie van Pep, die volgens de schrijver geen biografie is. Leo Verheul mag op zijn eigen wijze schrijven over de voorzitter van Real Madrid, zijn stijl past goed bij het onderwerp. Carolina Trujillo mag haar tweetaligheid benutten om een verrassend verhaal te schrijven, in dit geval over de vertaling van het woord voetbal naar het Spaans. Geen spoiler hier. Wel erg goed.

Citaat: “Emilio legde uit hoe bijzonder het was want zijn voorzitter had een gruwelijke hekel aan de pers. Maar omdat El Buitre had gezegd dat ik uit Nederland kwam, was hij gezwicht. ‘De voorzitter is uit hetzelfde bouwjaar als Johan Cruijff.”, vertelde Emilio. ‘en hij is een enorme fan van hem, een man die in zijn eentje de voetbalwereld had veranderd, zoals hij de bouwwereld een ander aanzicht gaf.” (p.113)



Nummer: 17-034
Titel: Hard Gras 114
Auteur: Diversen (Thomas Heerma van Voss, Marcela Mora y Aurajo, Marcel van Roosmalen, Edwin Winkels, Jimmy Burns, Sam Planting, Arthur van den Boogaard, Luis Martin, Leo Verheul en Carolina Trujillo)
Taal: Nederlands
Jaar: 2017
# Pagina’s: 127 (8341)
Categorie: Voetbal
ISBN: 978-90-263-3881-6


Meer:
110 109 108 107 106 105 104 103 102 101 100 99 98 97 96 95 94 93 92 91 90 89 88 87 86 85 84 83 82 81 80 79 78 77 76 75 74 73 72 71 70 69 68 67 66 65 64 63 62 61 60 59 58 57 56 55 54 53 52 51 50 49 48 47 46 45 44 43 42 41 40 39 38 37 36 35 34 33 31 30 29 28 27 26 25 24 23 22 21 20 1