The more traveling I do, the more wise I become (gerbie) wrote,
The more traveling I do, the more wise I become
gerbie

Herman Koch – Het diner

Photobucket
Herman Koch – Het diner

Ineens werd een van zijn boeken een bestseller. Toch gek, want hij schreef al enkele mooie boeken die minder bekend werden. Zijn roem was ook een stuk groter toen Jiskefet nog extreem populair was, het moment om een boek te promoten.

Het duurde dus even voordat ik het boek kocht, een beetje wantrouwend blijf ik richting bestsellers. Op een Hard Gras avond in het theater ging ik overstag. Een gesigneerde versie in de kast is toch ook wel erg mooi.

Het verhaal is overigens terecht een beststeller geworden. Twee echtparen eten in een restaurant. Er is iets dat boven hun hoofden zweeft. Er moeten belangrijke beslissingen genomen worden. Niet alleen de toekomst van hun kinderen, de twee neefjes Michel en Rick, hangt er van af, ook hun eigen. En dus speelt het (recente) verleden continu door in de hoofden van de vier volwassenen.

Erg mooi geschreven, al vond ik het einde niet echt bijzonder sterk. Fascinerend inzicht in de menselijke psyche, waarin de lezer wordt meegezogen en onvermijdelijk ook zelf aan het denken slaat. Als een schrijver daar in slaagt, heeft hij automatisch een goed boek geschreven.

Complimenten voor Koch dus, al heeft hij er daar al genoeg van gekregen, tot en met de NS-publieksprijs van vorig jaar aan toe. Het enige kritiekpunt achteraf, voor mij dan, is het moment dat ik las dat het verhaal niet geheel fictief was. In Barcelona, de plek waar Koch al jaren het grootste deel van het jaar woont, hebben twee tieners al precies gedaan wat de twee neefjes in dit boek wordt toegeschreven.

Achteraf blijkt dat hij al meteen bij Pauw en Witteman dit verhaal heeft vertelt, ik wist het dus niet. Onlangs sprak ik Herman Koch even kort, na een interviewavond in het theater. Hij vertelde dat hij mee had mogen praten over de vertalingen van zijn boek in het Spaans en Catalaans. Ik had dit gevraagd, omdat ik me kon voorstellen dat het als schrijver erg frustrerend is om te zien dat je geesteskind vertaald wordt, maar dat je er geen invloed op hebt. Bleek in dit geval dus niet helemaal zo te zijn. Wel leuk om te weten. Ook dat ik zijn eerste boek De voorbijganger (nu gesigneerd door de schrijver) in de kast heb staan, terwijl hij het zelf niet meer heeft, vertrouwde hij me toe.

Citaat: “Terugkijkend weet ik eigenlijk wel zeker dat ik daar en op dat moment, in die paar minuten stilte waarin we met onze handen in onze zakken stonden, mijn besluit had genomen. Ik moest denken aan de keer dat Michel een bal door de ruit van een fietsenwinkel had getrapt, hij was toen acht. Samen waren we naar de eigenaar van de fietsenwinkel toe gestapt om aan te bieden de schade te vergoeden. Maar daar had de eigenaar geen genoegen mee genomen.” (blz. 141)


Nummer: 10-035
Titel: Het diner
Auteur: Herman Koch
Taal: Nederlands
Jaar: 2009
# Pagina’s: 301 (6575)
Categorie: Fictie
ISBN: 978-90-414-1368-0



Lees ook:
Edwin Winkels over het nieuwsbericht dat de inspiratie voor Het Diner was
Recensie Parool
Recensie NRC
Publieksprijs NS voor het Diner
Dingetje (mijn recensie)
Tags: bookreviews 2010
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your reply will be screened

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 0 comments